Misschien heeft u het tijdens een vakantie buiten Nederland wel eens voorbij zien komen: een zebrapad waarbij aan de ene kant een vrouw staat afgebeeld en aan de andere kant een man. Op het eerste gezicht niet meer dan een verkeersbord, maar het roept direct de vraag op hoe vanzelfsprekend gelijkheid eigenlijk is.
Dat geldt ook voor equal pay. Het uitgangspunt is helder: mannen en vrouwen die hetzelfde of gelijkwaardig werk verrichten, horen onder gelijke voorwaarden te worden beloond. De weg daarheen blijkt in veel organisaties echter minder recht dan deze oversteekplaats doet vermoeden. Want dezelfde oversteekplaats betekent nog niet automatisch dezelfde uitgangspositie.
De Nederlandse uitwerking van de richtlijn loontransparantie krijgt inmiddels steeds meer vorm. Het conceptbesluit en de ministeriële regeling werken onder andere uit:
Wat voor de rapportage als brutoloon, basisloon en variabele beloning geldt;
Hoe loonverschillen moeten worden berekend;
Welke informatie werkgevers met ten minste 100 werknemers moeten rapporteren;
Hoe daarbij wordt omgegaan met eigen werknemers en ter beschikking gestelde arbeidskrachten.
Daarbij wordt zoveel mogelijk aangesloten bij bestaande gegevens uit de loonaangifte. Dat moet de uitvoering eenvoudiger maken. Maar een betrouwbare rapportage vraagt nog steeds om goede data, consistente werknemerscategorieën en een uitlegbare koppeling tussen functie, functiewaardering en beloning. En precies daarin zit de kern.
Een loonrapportage maakt verschillen zichtbaar. Een equal pay-analyse maakt duidelijk waardoor die verschillen ontstaan en of ze objectief te rechtvaardigen zijn.
Jeroen Visser – Montae & Partners
De vraag is daarom niet alleen:
Kunnen mannen en vrouwen dezelfde oversteek maken?
Maar ook:
beginnen zij beiden vanaf een vergelijkbare positie?
gelden onderweg dezelfde criteria?
en kunnen we uitleggen waarom iemand sneller of verder komt?
Equal pay vraagt dus om meer dan een percentage. Het vraagt om een functiehuis en beloningsfundament dat objectief, consistent en uitlegbaar is. De regelgeving tekent de oversteekplaats. Organisaties moeten ervoor zorgen dat iedereen deze onder gelijke voorwaarden kan gebruiken.
