Een ''echt'' gesprek (Column)

Een ''echt'' gesprek (Column)

12/5/20

Column door Margriet Adema

Voor het eerst in zes weken had ik afgelopen week weer eens een fysieke zakelijke ontmoeting. Twee bestuurders treffen elkaar om onder mijn leiding een complexe situatie te bespreken. Uiteraard houden we ons aan 1,5 meter, ieder zijn eigen waterfles en een buiging als welkom en afscheid. Het is een lastige situatie en we werken hard. We zijn heel open en eerlijk tegen elkaar; dat is slikken af en toe maar er komt energie vrij voor een constructief vervolg.

Op het moment dat ik buiten sta realiseer ik me hoe zeer ik deze contacten de afgelopen weken heb gemist.

En ik begin te begrijpen waarom het gebruik van video-conferencing voor mij intensief is en relatief meer energie kost.

Laat ik voorop stellen dat ik heel tevreden ben met het werken met video-conferencing. Het is een fantastisch hulpmiddel om zaken die door moeten gaan, zoals het besturen van een pensioenfonds, te laten plaatsvinden. Het stelt extra eisen aan de manier van spreken, vergaderen en besluiten maar het werkt, en het werkt goed. Het succes van video-conferencing doet ons beseffen hoeveel (reis)tijd, kosten en milieubelasting we kunnen besparen. En dit maakt ons bewust van de vraag wanneer en waartoe we nog fysieke ontmoetingen gaan organiseren.

Vanwaar dan dat gevoel dat dit relatief meer energie kost? In de eerste weken verklaarde ik dit door de nieuwheid. Je moet er aan wennen dacht ik. Maar door weer even in een real-live-ontmoeting te mogen verkeren, realiseerde ik me weer dat daar iets anders gebeurt dan in een video-meeting.

Het even weg kunnen kijken, het elkaar onderbreken, het aanvullen, het elkaar in de ogen kunnen kijken, een stilte verduren, het samen naar een beeld op een flipover kijken en daar dan verschillend op reageren. Het is een zintuigelijke ervaring die veel meer omvat dan alleen kijken en luisteren. Dat deel van de hersenen kan niet aan de slag, doet verwoede pogingen om door het scherm heen te komen, maar mag nog even niet. Dat zet mij aan het denken.

Ik hoor al mensen zeggen dat video-conferencing blijvend zal zijn. Ik verwacht zelf ook een behoorlijke toename van het gebruik. Ik neem aan dat we ook nog handiger en creatiever worden met dit middel en daardoor ook nog verder zullen komen in de beleving van deze sessies. Maar al met al verwacht ik dat ook in onze tak van sport - besturen is mensenwerk - de fysieke ontmoeting op de langere termijn met mate en bewust gebruik onontbeerlijk blijkt te zijn.

Voorlopig alleen onder zeer bijzondere omstandigheden die een ontmoeting in het belang van de deelnemers noodzakelijk maakt.

DownloadTerug naar Nieuwsoverzicht

Kunnen wij u helpen?

Neem contact met ons op of laat uw gegevens achter.
Contact